تریزومی ۲۱ ( سندرم داون )
۰
Avatar

تریزومی ۲۱

تریزومی ۲۱ (کاریوتیپ ۲۱+,XY,47 یا ۲۱+ ,XX,47) در تقریبا ۱ از هر ۸۰۰ تا ۱٫۰۰۰ تولد زنده مشاهده می شود .

آن را از جمله معمول ترین شرایط آنیوپلوئیدی با بقای طولانی محسوب کرد .

این تریزومی سندرم داون را ایجاد می کند که فنوتیپی است که در ابتدا توسط John Langdon Down در سال ۱۸۶۶ توصیف شد.

تقریبا ۱۰۰ سال بین توصیف این سندرم داون و کشف آن در سال ۱۹۵۹ به طول انجامید که نشان داده شد که نسخه ی اضافی از کروموزوم ۲۱ موجود است.

اگر چه طیف متغیر و مشخص ظاهری در چهره این اشخاص قابل شناسایی است، این تغییر ظاهری می تواند در تشخیص سندرم داون از لحاظ کلینیکی کمک کننده باشد.

این ویژگی های چهره عبارتند از :

✔ پایین بودن nasal root، شیارهای upslanting palpebral، گوش های با اندازه کوچک و برخی اوقات پیچ خورده و منطقه ی پهن شدن maxillary و malar که به چهره، ظاهری خاص عطا می کند .

  • برخی از این ویژگی ها باعث شده اند تا قبلا آن ها را تحت عنوان “مونگولیسم” بنامند اما این اصطلاح برای آن ها مناسب نیست.

✔ گونه ها گرد هستند و گوشه های دهان برخی اوقات به پایین برگشته است.

✔ گردن کوتاه است و در قسمت گردن دارای پوست اضافی است خصوصا در نوزادان تازه متولد شده.

✔ استخوان پس سری (Occiput) پهن است و دست ها و پاها از هم فاصله دار و کوتاه هستند.

تقریبا ۵۰ درصد افراد دارای سندرم داون دارای چین عمیقی در کف دست خود هستند
که چین simian نامیده می شود.

✔ کاهش انقباض ماهیچه ای (hypotonia) دارای ویژگی ثابتی است که در تشخیص این بیماران کمک کننده است.

✔ عقب ماندگی ذهنی متوسط تا شدید (IQ در محدوده ۲۵ تا ۶۰) در بیشتر اشخاص دارای سندرم داون مشاهده می شود.

  • این سندرم به تنهایی مسئول ۱۰٪ همه ی موارد عقب ماندگی ذهنی در ایالات متحده به شمار می رود.
  • حدود ۸۰٪ سن ۱۰ سالگی را رد می کنند و حدود نصف بیماران تا ۵۰ سالگی زنده می مانند.

نحوه توارث بیماری از مردان و زنان

مردان دارای سندرم داون تقریبا همیشه نازا هستند؛ تنها دو مورد گزارش شده است که مرد دارای سندرم داون تولید مثل کرده است.

بیشتر زنان دارای این وضعیت می توانند تولید مثل کنند، اگرچه تقریبا ۴۰٪ نمی توانند تخمک گذاری نمایند.

چون تولید مثل خیلی نامعمول است، تقریبا همه ی موارد تریزومی ۲۱ می توانند به عنوان جهش های جدید تلقی شوند.

یک جنس مؤنث با سندرم داون دارای ریسک ۵۰ درصدی تولید گامت با دو نسخه از کروموزوم ۲۱ است که سپس زیگوت تریزومیک را ایجاد می کند.

  • با این وجود، چون تقریبا ۷۵ درصد آبستنی تریزومی ۲۱ به طور خودبخودی سقط می شود.

ریسک اینکه یک زن دارای سندرم داون نوزاد دارای سندرم داون را ایجاد کند به طور قابل توجهی کمتر از ۵۰ درصد است.

تقریبا ۹۵٪ موارد سندرم داون توسط عدم تفکیک ایجاد می شود و بیشتر موارد دیگر توسط جابجایی های کروموزومی ایجاد می شوند.

برمبنای مقایسه های مورفولوژی کروموزومی در فرزندان تحت تاثیر قرار گرفته و والدین آن ها، مدت طولانی بود که تصور می شد که حدود ۸۰٪ عدم تفکیک کروموزوم ۲۱ در مادر روی می دهد.

اکنون ارزیابی دقیق تری با مقایسه ی پلی مورفیسم های microsatellite روی کروموزوم ۲۱ در والدین و فرزندان امکان پذیر شده است.

این روش نشان می دهد که کروموزوم اضافی در ۹۰ تا ۹۵ درصد موارد تریزومی ۲۱ مرتبط با مادر می باشد.

حدود ۷۵ درصد این عدم تفکیک های مادری در طول میوز اروی می دهد و بقیه در طول میوز II اتفاق می افتد.

نکات مربوطه

معمول ترین علت موزائیسم در تریزومی، یک لقاح تریزومیک است که با کاهش کروموزوم اضافی در برخی از سلول ها در طول میوز در جنین همراه است.

  • اغلب موزائیسم باعث بیان بالینی ملایم تریک ناهنجاری کروموزومی می شود.

بسته به زمان بندی و رده ای که موزائیسم از آن نشأت می گیرد، برخی از اشخاص ممکن است موزائیک های ویژه بافتی tissuespecific mosaics داشته باشند.

همانگونه که این عبارت نشان می دهد، این نوع موزائیسم تنها به بافت های خاصی محدود می شود و می تواند تشخیص را با مشکل مواجهه نماید، در حالیکه کاریوتیپ ها معمولا از تعداد محدودی از انواع بافت ها تشکیل می شوند (معمولا لمفوسیت های در گردش به دست آمده از یک نمونه خون یا با عمومیت کمتری فیبروبلاست های به دست آمده از بیوپسی پوست) .

موزائیسم تاثیر گذار بر رده زاینده یک فرد والد می تواند منجر به ایجاد چند برابر سندرم داون در فرزندان شود. این عامل نشانگر این حقیقت است که :

ریسک رخداد سندرم داون در میان مادران جوان تر از ۳۰ سال حدود ۱٪ است.

به علت شیوع و اهمیت بالینی سندرم داون، تلاش چشمگیری برای شناسایی ژن های خاص مسئول این اختلال انجام گردیده است.

روش های مولکولی مانند کلونینگ و تعیین توالی برای شناسایی ژن های خاص در این منطقه که مسئول فنوتیپ سندرم داون هستند، مورد استفاده قرار می گیرند.

و این روند با دسترس بودن توالی کامل DNA برای کروموزوم ۲۱ آسان تر به دست خواهد آمد.

ژن های مسئول

ژن مسئول برای عقب ماندگی ذهنی در سندرم داون DYRKIA می باشد .

که یک ژن کیناز واقع شده روی و۲۱ است که بیان بیش از حد این ژن در موش باعث نواقص یادگیری و حافظه می گردد.

ژن دیگر واقع شده در منطقه ی مهم (APP) پروتئین پیش ماده بتا آمیلوئید را رمز می کند.

نسخه ی سومی از APP احتمالا مسئول رخداد ویژگی های شبه آلزایمر در تقریبا همه ی بیماران سندرم داون تا سن ۴۰ سالگی می باشد.

جهش های APP درصد کمی از موارد بیماری آلزایمر و اشخاص سندرم داون با تریزومی جزئی که ژن APP در ویژگی های شبه آلزایمر دخیل نمی باشد، را ایجاد می کند.

تریزومی ۲۱، که سندرم داون را ایجاد می کند، معمول ترین آنیوپلوئیدی انوزومی مشاهده شده در تولدهای زنده محسوب می شود.

چشمگیرترین مشکلات شامل :

عقب ماندگی ذهنی، انسداد لوله معلی روده ای، نواقص قلبی مادرزادی، عفونت های دستگاه تنفسی، و لوسمی هستند.

کروموزوم ۲۱ اضافی در تقریبا ۹۰٪ موارد از مادر به ارث می رسد. موزائیسم در ۲ تا ۴ درصد موارد سندرم داون مشاهده می شود و اغلب در فنوتیپ های ملایم تر مشاهده می شود.

اکنون ژن های خاص مرتبط با فنوتیپ سندرم داون در حال شناسایی هستند.

ارسال یک دیدگاه

0

بالا

X